Een van de meest innovatieve sologitaristen van zijn tijd, hij omschreef zichzelf als
violent acoustic.
Michael Hedges kreeg succes door zijn unieke stijl; hij gebruikte
harmonics en
picking die de indruk wekten dat je meerdere gitaren tegelijk hoorde.
Hedges werd geboren in Sacramento, California in 1953. Hij studeerde klassieke gitaar en compositie aan het
Peabody Conservatory in Baltimore.
Will Ackerman, de oprichter van het platenlabel
Windham Hill, liet Hedges in 1980 een platencontract tekenen, in 1981 volgde zijn debuutalbum
Breakfast in the Field.
Voor zijn 2e album
Aerial Boundaries uit 1984, kreeg Hedges zijn eerste
Grammy nominatie.
Op zijn in 1987 uitgebrachte live-album
Live on the Double Planet zijn voor het eerst een aantal composities, uitgevoerd op de zeldzame harpgitaar, te horen en op
Taproot (1990) zijn weer voor het eerst vocale bijdragen te horen sinds het nummer
Watching My Life Go By uit 1985. Zijn muziek op het 4 jaar later uitgebrachte album
The Road to Return lijkt beduidend anders; gezongen nummers waren ten opzichte van instrumentale nummers in de meerderheid en Hedges is nu ook te horen op instrumenten als de fluit, drums, synthesizer, harmonica en electrische gitaar.
Met het in 1996 uitgebrachte album
Oracle keert hij terug naar zijn acoustische stijl, helaas is dit album de laatste die tijdens zijn leven wordt uitgebracht; op 2 december 1997 overleed hij aan de gevolgen van een autoongeluk.
Na zijn dood worden de albums
The Sounds of the Wood and Steel en
Torched uitgebracht.
Geluidsfragment:
Sofa nr 1 een geniaal nummer van de even geniale Frank Zappa (zie ook Steve Vai).